Anka Leśniak

prace         cv        teksty        kontakt

2026    2025    2024    2023    2022    2021    2020    2019    2018    2017    2016    2015    2014    2013    2012    2011    2010    2009    2008    2007    2006    2004


PRACE 2025

Energie

instalacja site-specific


Międzykulturowy Festiwal Eintopf
Grupa artystek Frakcja
Grupa Endmoräne

dawna Eletrownia Scheiblera /Fuzja

Księży Młyn, Łódź

Praca nawiązuje do historii budynku, w którym mieściła się elektrownia dostarczająca prąd do przędzalni potentata bawełnianego Karola Scheiblera - Łodzi. Zrealizowana została głównie z elektro-odpadów. Słowo "energie" jest wspólne dla języka polskiego i niemieckiego i ma zbliżone znaczenie. "Die Enegrie" to po polsku energia. To słowo wieloznaczne, którego znaczenie zależy od kontekstu. Praca zadaje też pytanie o to jak zmienia się energia miejsca, wraz ze zmianą otaczającej rzeczywistości, która wymaga zmiany jego funkcji. Użycie niedziałających przewodów do realizacji pracy artystycznej jest zgodne z ideą recyclingu, ale jest też ironicznym komentarzem do okablowanego świata, nawet na dnie oceanów.

Praca została zrealizowana w ramach festiwalu Eintopf, który był przestrzenią wymiany i spotkań zarówno z samym miastem, jak i z feministyczną grupą artystek niemieckich Endmoräne, które od ponad trzydziestu lat realizują prace site-specific w opuszczonych budynkach i miejscach, które straciły swoją dawną funkcję.

Energie - site specific installation Energie  - site specific installation Energie a - site specific installation
Energie  - site specific installation Energie  - site specific installation Energie  - site specific installation

Projekt zrealizowany został w historycznym kontekście miasta - "ziemi obiecanej", gdzie na przełomie XIX i XX wieku ścierały się ambicje i kapitał właścicieli fabryk ruchami robotniczymi domagającymi się podstawowych praw dla proletariatu. Elektrownia Scheiblera - z jednej strony perła architektury industrialnej, z drugiej - miejsce wyzysku ludzi będących tanią siłą roboczą, w epoce PRLu została znacjonalizowana i weszła w skład Zakładów Przemysłu Bawełnianego Uniontex. Kilkanaście lat po upadku PRLu została zamknięta i popadła w ruinę.

Projekt zadaje więc pytanie nie tylko o zmieniające się konteksty społeczno-polityczne, ale też o to, czy w zgentryfikowanych i zrewitalizowanych kompleksach jest miejsce dla sztuki niekomercyjnej, nie zawsze spektakularnej, za to opartej na czułym dialogu z miejscem i jego energiami.