INNA

W prezentowanej w galerii rzeźbie odnoszę się poprzez język sztuki do problematyki związanej ze współczesną recepcją biografii Michaliny Tatarkówny-Majkowskiej, Fifi Zastrow i Stanisławy Przybyszewskiej oraz do zagadnień relacji przestrzeni publicznej i „neutralnej” przestrzeni dedykowanej sztuce czyli galeryjnego white cube. Przygotowana specjalnie do przestrzeni galerii rzeźba swoją formą wchodzi w dialog zarówno z instalacjami powstałymi w przestrzeni publicznej jak i z przestrzenią galerii. Forma obiektu wychodzi od formy kubicznej (sześcianu).

Poszczególne geometryczne abstrakcyjne formy, zawierają słowo „Inna”. Można je odczytać w prześwitach między bryłami, a więc litery są ażurem, powietrzem, ich znaczenie ujawnia się dopiero w określonym układzie, zorganizowanym porządku oglądanym z określonej perspektywy. Istnieją i nie istnieją zarazem. Są szczeliną, miejscem pustym – są widzialne i niewidzialne. Nawiązują do postrzegania kobiety jako braku, zarazem polemizując z tą perspektywą, gdyż właśnie zwrócenie uwagi na kształt szczelin i prześwitów, a nie form poszczególnych brył jest kluczem interpretacyjnym mojej rzeźby-instalacji. Potraktowanie liter jako miejsc pustych, „gotowych” do wypełnienia znaczeniami nawiązuje też do szablonów, a więc poniekąd ażurowych form, których używam tworząc napisy w instalacjach na opuszczonych budynkach.

Użycie tekstu jest też refleksją nad językiem, który jest odzwierciedleniem społecznych relacji władzy, tak wrośniętych w jego struktury, że aż niezauważalnych. Słowo „Inna” nawiązuje więc do pojęcia Innego, zwracając uwagę w przyjętej tu perspektywie, że „Innym” w patriarchalnym systemie jest kobieta.

Białe bryły tworzące układ zostały lekko „rozchwiane”, tworząc wrażenie niestabilności całej konstrukcji i możliwości przesuwania znaczeń. Obiekt oparty na grze między modernistycznym racjonalizmem i postmodernistycznym sensualizmem, gdzie kobieca perspektywa „innego”, zainicjowana przez ruch feministyczny, choć nie rozsadza jeszcze ram systemu, zaczyna być coraz bardziej obecna. Infekuje i hackuje go poprzez modyfikacje już znanych wzorców, poprzez subwersywne działania, zmiany formalne, przesunięcia znaczeń.

Kubizująca geometryczna forma umożliwia interakcję, zaglądanie do środka poprzez szczeliny różnej szerokości i o różnym kącie nachylenia, oparte na kształcie liter. Wnętrze pokryte jest lustrzanymi powierzchniami, które przez serię odbić o różnym kącie nachylenia, wprowadzają nowe podziały i dezorientują odbiorcę, który może też zobaczyć zdezintegrowane (fragmentaryczne) własne odbicie.