Sculpture Rituals

Naśladuję gesty rzeźbiarza/rzeźbiarki podczas pracy. „Rzeźbię” niewidzialną rzeźbę, za pomocą dłut, młotków itp. Rzeźbię w powietrzu, jakbym wykonywała coś w rodzaju tajemniczego rytuału wokół/wobec kawaletu. Jednak dźwięki wydawane przez uderzanie młotkiem i dłutem odnoszą się do liter alfabetu Morse'a i zawierają zaszyfrowaną wiadomość.

Punktem wyjścia do video-performance była uszkodzona rzeźba pt. Wiedźma (1895) Teresy F. Ries (1866-1956), przedstawiająca młodą kobietę przygotowującą się na Sabath Czarownic. Tytułowa Wiedźma uchwycona na archiwalnej fotografii, patrzy śmiało w oczy widza i obcina sobie wielkimi nożycami paznokcie u stóp. Rzeźba Wiedźmy została kilkukrotnie uszkodzona w różnych okolicznościach, w tym co najmniej raz umyślnie i pozbawiona dłoni z nożycami.

Ta „amputacja” dzieła sztuki o rebelianckim i jak interpretuje Per Faxneld emancypacyjnym wydźwięku, stała się dla mnie punktem wyjścia do serii prac i eksplorowania pytania o znaczenie braku. Jak fizyczny brak, utracony element rzeźby może zostać zrekonstruowany za przy użyciu sztuki transmedialnej. Jakie interpretacje nasuwa w kontekście współczesnych dyskursów takich jak prawa mniejszości, feminizm, przywracanie pamięci o artystkach – szczególnie rzeźbiarkach, które znacznie później uzyskały akceptację jako profesjonalne artystki niż malarki.

Dłoń Wiedźmy z pracy Ries zaopatrzona w narzędzie symbolizowała sprawczość. Dlatego też dłonie i narzędzia rzeźbiarskie są znaczącymi elementami w moim performance. Jednak ich funkcja została zmieniona – stają się rodzajem dźwiękowego komunikatora.

Praca odnosi się również do przesuwania się coraz bardziej działań artystycznych z produkcji obiektu – artefaktu w stronę performatywności, gestu i procesu. A także zadaje pytanie o relacje między tym co widzialne i tym co zakodowane w dziele sztuki.

Praca należy do cyklu Lost Element / Reconstruction of the Witch.