Take a lipstick #2

Performance dotyczył relacji między kobiecą cielesnością a językiem jako sposobem opisywania świata i ustanawiania hierarchii. Język jest więc formą władzy, której struktury i kategoryzacje są tak mocno wpisane w nasz sposób postrzegania świata, że aż niezauważalne, przeźroczyste. Dostęp do języka nie tylko na poziomie słownej komunikacji ale również umiejętność czytania i pisania, wydaje się być czymś powszechnym i oczywistym, pozwala nam wyrażać i definiować siebie oraz otaczający świat. Otwiera więc drogę do niezależności, której pozbawione są osoby w społeczeństwach, gdzie ludzie dzielą się na tych którzy potrafią czytać i pisać oraz analfabetów. Bardzo często podział ten przebiega wzdłuż linii płci. Kto ma wpływ na język, ten określa ramy percepcji świata. Działanie miało charakter interkatywny, w którym widzowie przestają być biernymi odbiorcami, zostają zaproszeni do udziału w akcji. Podchodzili kolejno, aby napisać na moim ciele słowo, które kojarzy im się ze słowem kobieta. Następnie pokryłam szybę odzielającą przestrzeń akcji od przestrzeni dla publiczności słowami kojarzącymi się z władzą i siłą. W ostatniej części akcji zmyłam z siebie słowa napisane przez publiczność.

W działaniu został wykorzystany slideshow – dokumentacja z akcji o podobnym tytule z 2012 roku.

Performance zrealizowany w ramach projektu:
Neurofizjologia artysty w performance prowadzonego przez Fundację om.

fot. Kazimierz Napiórkowski