The Triple Goddess / Św. Anna Samotrzecia

św. Anna Samotrzecia / The Triple Goddess podejmuje grę z motywami z historii sztuki. Często w dziełach zawierających określone znaczenia, poprzez układ kompozycyjny czy schemat przedstawienia postaci, dostrzegamy reminiscencje innych treści.

W pierwszej warstwie moja praca nawiązuje do popularnego w dawnej sztuce motywu – przedstawień św. Anny wraz z Marią i Dzieciątkiem Jezus. Ta grupa postaci zakomponowana bywa w różny sposób, jednak św. Anna pełni w niej dominującą rolę, bądź trzyma na swoich kolanach Marię i Jezusa, bądź też jej postać jest większa od pozostałych lub zajmuje cetralną pozycję.

Jeżeli jednak patrząc na św. Annę Samotrzecią zapomnimy na moment o chrześcijańskich znaczeniach, dostrzeżemy w niej reminiscencje wielkiej bogini, pramatki, wiedźmy. Stąd już blisko do skojarzeń z Trójjedyną Boginią – motywem istniejącym w kulturze wcześniej niż chrześcijańska św. Trójca. Trójedyna Bogini to jedna postać w trzech osobach, pani życia i śmierci. Symbolizuje trzy okresy życia kobiety – dziewicy, matki i „staruchy”, jednak rozumiane nie zawsze dosłownie. Stara kobieta to „wiedźma” – ta, która wie. Symbolizuje mądrość kobiecą. Praca jest reż refleksją na temat kobiecych więzi, pętli czasu, cyklu życia, umierania i odradzania się, w którym trudno wskazać koniec i początek. Dłoń wskazująca na dziecko przypomina typ przedstawień Matki Boskiej z małym Jezusem zwanych „Hodegetria”, co znaczy „wskazująca drogę” ocalenia i zbawienia. Dziewczynka, która zajęła miejsce chłopca, zwiastuje nową nadzieję dla świata, który ocalić może kobieca energia i cechy uznawane za kobiece w kulturze, – niedoceniane czy wręcz rugowane w życiu społecznym dawniej i dziś.